புயலென ஒருநாள்

வெட்டுண்டு
கிடக்கிறது எங்களின்
கைகள்
கூலி உயர்வு கேட்டதற்காக

குருடாகி இருட்டில்
தடவுகிறோம்
எங்களின் வாழ்வை தொலைத்து

வரலாற்றுப் பதிவுகளில்
எழுதினார்கள்
எங்களை
"என்ன ஆணவம்
அவர்களுக்கு அதனால் வெட்டப்பட்டது
கைகள்" என்று

ஒருநாள் விடியுமென்று
ஒவ்வொரு நாளும்
தேய்ந்து போகையில் நிலவுக்கு மட்டுமே அன்றைக்கொருநாள் வெளிச்சம் கிட்டியது

பஞ்சம் பிழைக்க வந்தவர்கள் நாங்களாம்
எங்கள் பஞ்சமி
நிலங்களை
பறித்தோர்கள்
பழிக்கிறார்கள்

உழுவதற்கு மாடுகள்
இல்லாத பொழுதுகளில்
எங்களையே
பூட்டினார்கள்
கலப்பையில்

பட்ட கஷ்டங்கள்
படியேற துடிக்கையில்
பக்குவமாய் பூட்டப்பட்ட கால்விலங்குகள்
முதுகெலும்பு வரை
ஏற

ஒடிந்து போன
விறகுகளாய் ஆதிக்கமெனும் விதைகளின்
உரங்களாய்

செயலிழந்து
அறிவிழந்து
உணவிழந்து
அழகிழந்து
தூக்கி எறியப்படுகிறோம் கடைசியில் வெறும்
சக்கைகளாய்

ஒருநாள் புயல்காற்றில் ஆடி அடங்கும்
உங்களின் ஆதிக்கம்
அதுவரையில்
குளிர்காயலாம்
எங்களின் மூச்சுக்காற்றில்

இயற்கையும் ஏழையும்
குணத்தால் ஒன்று
குறித்துக்கொள்ளுங்கள்
உங்களின் அழிவை அன்று,,,

Comments

  1. முடித்த விதம்
    கவிதைக்கு வீரியம் கூட்டுகிறது
    பகிர்வுக்கும் தொடரவும் நல்வாழ்த்துக்கள்

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

அண்ணல் அம்பேத்கர் பற்றிய சில துளிகள்

"தேசியம்" ராஜ தந்திரம் - ம. சிங்காரவேலர்

காதல் செய்! ஜென்னி-மார்க்ஸ்