Posts

Showing posts from September, 2015

உணவில் உரிமை மீறல்

Image
இந்தியச் சமூகம் தனது மதவெறியையும்,சாதி வெறியையும் உணவில் காட்டுவது
அதிகரித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. ஒரு மனிதன் எதை உண்ணவேண்டும்,எதை
உண்ணக்கூடாதென்று தீர்மானித்து உண்ணக்கூடாது என்று தடைபோடவும்,தடையை
மீறினால் அவர்களை அடித்துக் கொல்லவும் வெறியர்களுக்கு உரிமை
வழங்கப்பட்டிருக்கிறத­ு என்றால் அந்த உரிமையை அவர்களுக்கு வழங்கி
செயல்படுத்தும் மதமும்,சாதியமும் மனித அழிவுக்கான முதன்மைச்
சமூகவிரோதியாகத்தானே இருக்க முடியும். சமூக விரோதத்தையும் உரிமை
மீறலையும் கண்டிக்காத அல்லது சட்டத்தின்படி குற்றவாளியாக பாவிக்காத அரசு,
இருந்தும் பயனற்றதாகவே பொருளாகும். மாட்டிறைச்சிக்கு எதிராக தற்போது
களமிறங்கியிருக்கும் இவ்வகையிலானச் சமூக விரோதிகளிடம் மிகவும்
எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டிய அவலத்திற்கு இந்தியச் சமூகம்
தள்ளப்பட்டிருக்கிறது­ எனும் போது தேசத்தில் பிறந்தமைக்காக அவமானப்படுதலை
விட வேறென்ன பாவனையை வெளிபடுத்த முடியும்.

உத்தரப் பிரதேசத்தில் நொய்டாவைச் சேர்ந்தவர் அஃப்சல். இவர் பிசாராவில்
வசித்துவந்தார். அஃப்சல் தனது வீட்டில் மாட்டிறைச்சியை சமைத்து உண்டதாகக்
கூறி.அஃப்சலை அவரின் வீட்டிலிருந்து இழுத்த…

கசியும் காதல்

Image
மலர்களை தொடும் போதெல்லாம் உன்னை தொட்டணைப்பது போன்றதொரு உணர்வு காதல்
மயக்கத்தில் நான்,,,
____

எதை இழக்கச் சொல்கிறாய் நீ!
மறந்தும் இழப்பதென்பதை காதல் எனக்கு உணர்த்தாத பொழுது,,,
____

தனிமையில் சதுரங்கம் ஆடுகிறேன்
நான் எதுவாக வேண்டும் நீயே சொல்லிவிடேன் நினைவுகளின் ஊடே,,,
____

முத்தம் அமுதமாகாது அளவுக்கு மீறினாலும் அது நஞ்சாகாத ஒன்றாதலால்,,,
____

சாலையை கடந்தேன் எதிரில் நீ வந்தாய் உன்னை கடந்துபோக அவ்வளவு நேரம் ஏன்
தாமதமானதெனக்கு,,,
____

தாயும்,சேயும் நானாகி நின்றேன் நீயும் நானும் காதலும், காட்சியும்,
சாட்சிக்கு
வந்து நிற்க
வாழ்ந்து விடுகிறேன்
காதலோடு,,,
_____

இரவு உறக்கம் பிடிபடவில்லை
என்னை சுற்றி எண்ணிலடங்கா கனவுகள்
அத்துணையும் நீயாகி நிற்கிறாய்,,,
_____

நிலவு ஏன் மறைகிறது? கேட்கிறாய் கேள்வியாய் உனதழகால் வெட்கத்தில் அது
தன்னை மறைக்கிறதென்றேன் பதிலாய்
புதையலைத் தேடி வந்தது நம் காதல்
_____

பிரிவோம், பிரிந்தோம், மறந்தோம் என மிகச்சாதாரணமாய் கடந்து போவதல்ல காதல்
மடியில் தவழ்ந்து மனதில் நுழையும் மழலை மொழி பேசும் நம் காதல் மழையில் நனையலாம் வா!

_____

என் பேனா தோற்ற…

பிழைப்புவாத பார்ப்பானியம்

Image
சமீப காலமாக சமூகத்தின் மீது பார்ப்பானியம் சுமத்தும் குற்றங்களில் ஒன்று
"பார்ப்பனர்களை இச்சமூகம் கீழ்த்தரமாக பாவிக்கிறது" என்பதாக இருக்கையில்
எப்படி இது நடைமுறைபடுத்தப்படுகி­­­றது என்பதற்கான விளக்கங்களை தத்தம்
குமுறலாக எடுத்துரைக்கிறார்கள்­­­ எழுத்தாளர்கள் என்கிற போர்வையில்
இருக்கும் இந்துத்துவர்களான ஜெமோ, பத்ரி ஷேசாத்ரி, போன்றோர்கள் . அவர்கள்
முன்னெடுத்துச்செல்லு­­­ம் பார்ப்பானிய அணுகுமுறைகள் மிகவும்
அசாத்தியமானவை, மற்றும் அசத்தலானவையும் கூட, வெகுசன மக்களிடம்
பார்ப்பானியத்தின் மீது ஒருவித ,பாசத்தையும்,இரக்கத்தையும் தூண்டுவதன்
மூலம் பார்ப்பானியத்தையும் அதன் முதற்பொருளான இந்துத்துவத்தையும் எளிதில்
வென்றெடுக்கலாம் என்பதே அவ்வாறான எழுத்தாளர்களின் எண்ணமாக இருக்கிறது.
சக இந்து எழுத்தாளரான பெருமாள் முருகன் அவர்களின் " மாதொரு பாகன்"
நாவலுக்கெதிரான அடக்குமுறைகளைக் கையாண்ட அதே இந்துத்துவத்தை எதிர்க்கவும்
அதற்கான செயல்பாட்டினை முன்னெடுக்கவும் பார்ப்பானிய பற்றுகொண்ட
எழுத்தாளர்கள் முன்வராததற்கு மாதொரு பாகனால் தங்கள் பார்ப்பானியம்
சீர்குலைந்து விடுமென்கிற உண்மையும்…

நான் தோற்றுப் போகிறேன்

Image
ஏன் தோன்றியது இந்த சிந்தனை என்று அலசி ஆராயும் அளவுக்குச் செல்லவில்லை,
இருந்தும் ஏதோ ஒன்றை இழந்துக் கொண்டிருக்கிறேன் என்பதை மட்டும்
உள்ளுணர்வு சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறது. அதுவும் இவ்வுள்ளுணர்வு என்
பிறந்த நாளிலா குத்திக் கிழிக்க வேண்டும் , ஆமாம் நான் தோற்றுப் போகிறேன்
இந்த சமூகத்தில்,இருபத்தெட­்டு ஆண்டுகளை எப்படி கடந்தேன் என்று என்
அன்னையிடம் கூட கேட்க கூச்சமாக இருக்கிறது. தாயாக இருக்கிறாளே தன்நலம்
கருதி சுயநலத்தோடு இச்சமூகத்தை விட்டு வெளியேறு என்று சொல்லிவிட்டால் அதை
விட வலி வேறென்ன இருக்கப்போகிறது. மவுனமாய் கடந்து போகும் வேடிக்கை
மனிதர்கள் என் கண் முன்னே அநீதிகளின் கூடாரங்களை அமைத்து அதில்
சாதிவெறியையும், மத வெறியையும் குடியிருக்கச் செய்துவிட்டு சமூகத்தில்
அந்தஸ்த்து மனிதர்களென்று நெஞ்சை நிமிர்த்திக்கொண்டு , நடைபோடுகையில்
நான் சிறுவண்டாகவே உணர்கிறேன் எனில் நான் தோற்றுப்போய்விட்டேன்­ என்பதில்
தெளிவு பிறக்கத்தான் செய்கிறது. என்ன செய்தேன் இச்சமூகத்திற்கு? இனி என்ன
செய்ய வேண்டும் இச்சமூகத்திற்கு? என்கிற தெளிவு யாரால் எனக்கு
உணர்த்தப்படுமென்று தேடியே தொலைத்து விட்டேன் என் தோல…

ஆள்காட்டி குதிரை

Image
செவ்வக
பெட்டகத்தினுள் வெளிவராத
முத்துக்கள் போல

பூத்துக் குலுங்கும்
ஒரு பூவின் வாசம் மெய்சிலிர்க்க மேனிதனில் அவ்வாசம் ஊடுருவ

உலகம் மறந்து
உயிரை தொலைத்து நிற்கும் எதனிடத்திலும்
இருக்கிறதோர்
ஆன்மாவின் துடிப்பு

நிற்க வேண்டும் அதேயிடத்தில் என்கிறது மனம்

விடாமல் துரத்தும் அத்துணை கசப்புகளையும் அங்கேயே தேக்கிவிட
நிரம்பாத ஆசைக்கிணறுகள் அங்கே இருந்திருக்கக் கூடாதா!

அப்படியே இறக்கிவிட்டு
கிணற்றுத் தவளையிடம்
தொடாதே நீயும் மனிதனாகி மிருகமாவாய் எனும் எச்சரிக்கையினை ஏகபோகத்தில்
விடுக்க வேண்டுமென
துடிக்கும் மனதினில் உதிக்கிறது உயிர்வலி

பூக்களாவது சுதந்திரமாக பூக்கட்டும்

அடுத்தவர் சுதந்திரத்தை அழகாக பறிக்கும் ஆள்காட்டி குதிரைக்கு இங்கே என்ன வேலை

காட்டிக்கொடுத்தால்
கண்களுக்கு விருந்தாகும்
செல்வத்தை புறக்கணித்தால்

பூக்கும் மரத்தின் கழுத்தில் கோடாரியாவது பாயாமலிருக்கும்

உணர்ந்த தருணமது
உடனே நகர்ந்துவிட்டேன்
உயிரொன்று பிழைத்துக்கொண்ட
மனநிறைவில்,,,

மெல்லப் பேசுவோம் நாம்

Image
வாய்ப்பேச்சில் ஓசை வேண்டாம்
வரும் பேச்சில் தடங்கல் வேண்டாம்

மௌனமாய் இருப்பது இரவுகளுக்கு
பிடிக்காதாம்
கொஞ்சிப் பேசு
கொஞ்சம் உரசிப்பேசு காதலின் மொழி
காதுகளுக்கு விருந்தாகும்

விலகிப் போகாதே
விழுந்து விடக்கூடாது உச்சரிப்புகள்
எதிரில் யாருமில்லை
பக்கத்தில் நீ மட்டுமே
இருந்தும் உரக்கப் பேசாதே உறங்கும் ஜோடிப் பறவைகளின் செவிகள் விழித்திருக்குமாம்

சில புதிரான தோற்றப் பொய்கள்
நம்மிடையே தங்கியிருக்கலாம்
விடைதேடும் ஆவலும் விளக்கேற்றும் நேர்த்தியும் நம் விரல்களுக்கிடையே
ஒளிந்திருக்கலாம்

யாரையும் மிஞ்ச வேண்டாம்
மிச்சமிருக்கும்
பொழுதுகளையாவது
புன்னகையோடு
பேசிக்கழிக்கலாம்
உண்மைகளை துரத்தியபடியே

வாய்ப்பேசுதல் ஒருபுறமிருக்க
வாய்ப்புகள் நழுவி விடாதபடி
நம் விரல்களும்
மொழிபேசுதலை
கண்டு ரசித்திட வேண்டாமா அந்த
நிலவு

என் பக்கத்தில்
நீ அமர்ந்தால்
இரவில் கூட
பூமலரும்
அறிந்த மனதில்
ஆசையோடு சாய்ந்துக்கொள்கிறேன்

ஆகாயம் வெளிச்சம்
நீட்டுகிறது இந்த நொடிபொழுது
இரவிலும்

நம் உதடுகள் இனியும்
பேசாமலிருந்தால்
காதல் சுவடுகள்
மறைந்து போகலாம்
மறக்காத நினைவுகள்
நமக்கு
வேண்டுமல்லவா

காதலெனும் தேன்

Image
எட்டும் தூரத்தில் இருந்தும்
எட்டிப் பறிக்கத் தயங்குகிறாள்

அவளின் பதற்றம் அவளைத்தவிர
அவனுக்கும் தெரிந்திருக்குமோ

திரும்பும் திசைகளெல்லாம் பறக்கும்
பட்டாம் பூச்சிகள்
தங்களுக்காக
சேகரித்த தேனை
காதல் மீது தெளித்துவிட்டு
தன் பசியை புதைத்துவிட

என்றும் பூக்களின் மடியில்
அன்பெனும் வார்த்தை தவழ்ந்து தவழ்ந்து
துள்ளியாடுவதை

தூரத்தில் நின்று
பார்க்க வேண்டுமா!
பயமெதற்கு
காதலென்பது
பிசாசுகளின் வாழ்விடமென்று

கட்டவிழ்த்து விட்டவர்களே
அச்சம் கொள்ளாமல்
வாழவில்லையா

வாழ்த்துதலை வாங்கி மனதில் பூட்டிய
அவள் மெல்லப் பேசுகிறாள்

மயக்கும் மன்னவனே
எனை நீ மணப்பாயோ
உடல் குறுகி நிற்க வைக்கும் தயக்கத்தை என்றோ உடைத்து விட்டாள் அவள்

காதலுக்காக
பட்டாம் பூச்சிகள் செய்த தியாகத்தால்
நிகழ்ந்திருக்காலாம்

பூக்களின் வாசத்தோடு பருகி விட்டாள்
அவள் அன்போடு கலந்த காதலெனும்
தேனை,,,