Posts

Showing posts from December, 2014

சிறுகதை -"சிறைச்சிறகுகள்"

Image
தனித்து விடப்பட்ட ஒரு பறவையின் ஒடிந்த
சிறகினைப் போலத்தான்
ராமுவின் வாழ்க்கை ஒரு வித்தியாசம் கூடு இருந்தும் கூடிவாழும்
போக்கில்லாமல் வீட்டில் அனாதையாகப்பட்ட ஒரு பதின்ம வயதுச் சிறுவன்
விடிவது தெரிந்ததும் கானாமல் போகும் முதல் நபராய் தந்தை தனுசு இருந்தார்.
பதற்றச்சூழலில் பட்சிகளுக்குப் பதிலாக
வாகன அலறல் சத்தங்கள் அவசர அவசரமாக வேலைக்காரி தயார் செய்து வைத்திருந்த
காலை சிற்றுண்டியை பையில் திணித்த படியே தன்னை தயார் செய்தாள்
.அலுவலகத்திற்கு கிளம்ப எத்தனித்த நேரத்தில் மேசையில்
அமர்ந்திருந்தவனிடம்
ராமூ மம்மி ஆபிஸுக்கு கெளம்பிட்டேன் சமத்தா சாப்டுட்டு டீவி பாரு வெளில
எங்கும் போகாதே ! என்று அதட்டக்குரலோடு அதிகார தோனியும் கலந்தே கத்தினாள்
, ராமு பதிலேதும் பேசவில்லை மவுனமாகவே அம்மாவின் முகத்தைப் பார்த்து
தலையசைத்தான். சிறிது நேரத்தில் பரபரப்பு அடங்கி மயான அமைதி பூண்டது அந்த
வீடு . வேலைக்காரிக்கு முழுநேர பணியானாலும் இருவரும் இல்லையென உறுதி
செய்து அவ்வப்போது பக்கத்து வீட்டு குடும்பஸ்த்ரீயிடம்
ஊர்க்கதை பேசப் போய்விடுவாள் இது வாடிக்கையாகவே இருந்தது அவளுக்கு ,
மதியவேளை உச்சி வெயிலின் ஆக்…

மதுபாட்டில் எச்சம்

Image
"மதுபாட்டில் எச்சம்"

பிச்சைப் பாத்திரம் பிழைப்பாகி
அதிலே
விழும் எச்சில் உணவுபோல
என்னுடலை மேய்ந்துவிட்டு! உள்ளாடையில் ஊறுகாவை ருசிபார்த்து சில ரூபாய்
சொருகிவிட்டு! தீர்ந்ததடி ஆசையென சிரித்தபடி சிகரெட்டில் டாட்டூ
வரைந்தான்
காமம் அவனை கண்மறைத்தே
போனது!

படுக்கையறை பாய்விரிப்பில்
பாய்ந்த ரத்தம் உறையவில்லை! பட்டென
உட்புகுந்து பிரியாணிக்கும் பீருக்கும் பிடுங்கிச் சென்றான் தரகரவந்தான்!

பரத்தையென பட்டம் வாங்கினேன்! பட்டைபட்டையாக சூடும் வாங்கினேன் !
இறுதியில் எய்ட்ஸையும் பெற்றுவிட்டேனம்மா!

குடிகார அப்பனுடன் கூடவே உயிர்விட்டவளே!
உன்கூட பிறந்தவனுக்கு ஏனடி எனை மண முடித்தாய்!

குழந்தைகள் பிறந்தவுடன் குடும்பம் நடத்த வக்கில்லை
அவனும் குடித்தழித்தான்
உம்பேர பேத்திகளை
தெருவில் விட்டான்
எமனும் பொருப்பானா
இல்லை குடிதான் வாழவிடுமா
உங்கூடவே அவனும்
வந்தானம்மா

பிழைப்புக்கு வழியில்லை
பிள்ளைகளும் பீத்திண்ண
கூலிக்கு போனாலோ
அங்கொருவன்
குடலில் குத்த
சென்ற இடமெல்லாம்
ஆணுறைகள்
அழுத்திப் பிடிக்க
அடுத்த தொழிலோ
அதுவாக மாறிப்போக
இறுதியில்
எய்ட்ஸையும் பெற்றுவிட…

ஹைக்கூ "இம்சை வரங்கள்"

Image
இளைப்பு
இருமல்
இடுப்புவலி
இதயநோய்
இறங்கிய இமைகள்
இல்லத்தாயின்
இம்சை வரங்கள்

___

உறைந்து போன
மானிடம்
உரக்க சொன்னது
உறங்க மறந்த
-எறும்புகள்

___

வேர் நரம்பில்
வியர்வைத்
துளிகள்
வானம் பார்த்த
மரம்

___

மேடு பள்ளத்
தண்ணீர்
தேசம்
அழுவது யாருக்கும்
தெரியவில்லை
தரையில்
மீன்

___

மலர்களாடும்
மார்கழியில்
வாசலில்
மயிலாடும்
-கோலங்கள்

___

நீண்ட
வரிசையில்
நட்சத்திரங்கள்
யாருக்கு மாலையிட?
மலரிடம் கேட்டது
மார்கழி
பனித்துளிகள்

___

குடிசை தோறும்
குவிந்த
காக்கைகள்
கைகளில் பகிர்ந்த
உணவு

___

சுவாசத்தின் முன்னேற்பாடு

Image
காதலொரு
சுவாசத்தின்
முன்னேற்பாடு!
இதயம்
பற்றவைத்த
பாசப் பரவச
நெருப்பு!
உறங்காதே
உள்ளமே!
உணர்வுகள்
விழித்தெழுவதை
பார்!!
அதோ!! சோலை ரோசாக்கள்
சுதந்திரத்தை
தேடியே சோர்ந்து இருக்கிறது!
நீயும்
உன் சுயநலத்தை
சூனியமாய் எண்ணி
எதிர் நோக்கும்
தென்றல் காற்றிற்கு
ஒரு முத்தமிடு!
தேவதைக்கு
தேரிழுப்பது அவைகள்தான்!
பதில் முத்தம்
பதிந்து வருவதை பகைவனாலும்
தடுத்திட முடியாது!
காதலை சுமந்துவரும்
தென்றல் காற்றிற்கும்
கடைசியாக முத்தமிட்டு
செய்நன்றியை
செதுக்கிவிடு
காதல் கை
கூடலில் தான்
சோலை ரோசாக்கள் சுதந்திரம்
அடையுமாம்!
முதல் சந்திப்பை அச்சோலையிலே தொடங்கிவிடு!
காதல் என்றுமே
சுவாசத்தின் முன்னேற்பாடு!
இவ்வுண்மை
உலகிற்கு இனி உரைக்கட்டும்!

ஹைக்கூ "எங்கும் ஓலக்குரல்"

Image
கையில் ஏந்திய
துப்பாக்கி
மூடியே கிடந்த
கண்கள்
இனி தொடரும்
மனிதமெனும்
வீழ்ச்சி

___

தவித்த
வாய்க்கெட்டா
தண்ணீர்
பக்கத்திலேயே
வெடிக்கிறது
எவனோ வீசிய
-அணுகுண்டு

___

பற்றி
எரிகிறது
வயிறு
தீராத வலிதானோ!
-தீவிரவாதம்

___

அழுகிறது
மரம்
செதுக்காதீர்கள்
சிறிய சமாதி
பெட்டிகளை
கொலையில்
வீழ்ந்த
-குழந்தைகள்

___

"தீ"
ஓரெழுத்து
உனை
கொல்லும்
விடு
"தீ"விரவாதத்தை!

___

பெஷாவர் நகருக்கு பேரறிக்கை
"மை" இல்லா
பேனாவில்
எழுதிய
-உலக நாடுகள்

___

கொடுத்த அறிவு
இப்படி
பயன்படுகிறதே
துயருற்றாள்
பூமித்தாய்
இறந்த
-குழந்தைகள்

___

சுயநலம்
உனக்கா எனக்கா வாதமிடும்
முன்னரே
தலை குனிந்தது
-பூமி

___

இரவெது
பகலெது
தெரியவில்லை
ஓயாமல்
கேட்டது
ஓலச்சத்தங்கள்
தொடர்ந்து துரத்தியது
-தீவிரவாதம்

___

உதவி செய்தே
சிவந்த கரங்கள் செஞ்சிலுவை
சொந்தங்கள் குற்றவுணர்வில்
குமுறாதோ
-வன்முறை

___

மழைபோல்
அழுகிறது
மனம்
மலைபோல்
குவிந்த
சின்னஞ்சிறு
-சவபெட்டிகள்

__*__

கால்தடம் தேடி!

Image
மண்வாசம்
மதிமயங்க
மங்கையவள்
உனைத்தேடி
ஒற்றைக் காலுடனே காதலன் நானும்
தவம் புரிகிறேன்!
எங்கேயென?
உன்னுதடு வினவுவதை விதைநெல்லும்
அறிந்து வந்து விடைதேட துடிக்கிறது
நீ முதல் பார்வை
விதைத்தாயே
அதேயிடத்தில் கானல்நீரோடு
என் கண்ணீரும் சேர்ந்தணைத்து
காற்று வெளியில் கரைந்தோடி
காலம் கைகூடாத
கல்மரமாகி காத்துக்கிடக்கிறேன் விடையறந்த விதைநெல்லும் வீடுநோக்கி
வருகிறது காது கொடுத்து கேட்பாயா என்னிதய மறுதுடிப்பே!
இன்னமும் மண்தொட மறுக்கிறதென்
மறுகால்!
காதலின் காசநோயால் நானும்
உனைத்தேடி ஒற்றைக் காலுடனே
தவம் புரிகிறேன்!
காதல் வலிதான்
எனக்கு கடைசிவரை
மிஞ்சுமோ கடற்கரை கால்தடம் தேடி இதயமும் போகுமோ! கல்லறைதான் எனதெல்லை
என்னவளே
எட்டியேனும் பார்த்துவிடு இவ்வொற்றை
தாமரை
இனி உலகினை துறக்கட்டும்,,,!

வேண்டாம் தீவிரவாதம்

Image
சிறகுகளை பதம்பார்த்த
தோட்டாக்களே
தோழமையின் பலமறிவீர்களோ!
எவனோ எங்கிருந்தோ
தூண்டிவிட
தூசிபடிந்த மதநூலுக்கு
துள்ளி திரிந்த
குழந்தைகளை பலிகொண்டீரே!
பாவத்தை புனிதமென்கிறதோ
உங்கள் மதம்
பள்ளி வாசலென்ன
பாசிசத்தை பூசியதா
பாவிகளே!!
பள்ளிக்கூடம் நுழைந்த
தாலிபான்களே!
நீங்கள்
பள்ளி வாசல்
நுழையாத
காட்டுமிராண்டிகள்!
கிழித்து எறியப்பட்ட
நூற்று அருபத்து நாலுயிர்களும்
திருக்குரானின் தீரா வலிகொண்ட
பக்கங்கள்
பல கனவுகளை கண்டிருக்குமே
அப்பள்ளிக் குழந்தைகள்
பட்டங்களா ,விருதுகளா,
படிப்பறிவா, பார்முழுதும்
புகழா! பார்த்து விடுவோம் ஒருகை
பறக்கத்தான் சிறகுகள்
பிறந்தவனவே விடிவெள்ளியும் விடியலை சுமந்திடுமே!
-இப்படி
கனவுகளை
சுமந்த கானக்குயில்
குழந்தைகளை
கவனம் திருப்பத்தான்
காட்சிக்கு கொன்றோமென, கடவுளை காரணம் காட்டி கண்கட்டி
வித்தை நடத்தினீரோ!
ஏ!!! தாலிபனே!
தண்ணீர் தேசத்தை கண்ணீர் தேசமாக்கி!
குருதியாறை இம்மண்ணில் ஓடவிட்ட குள்ளநரிகளே
குறித்துக் கொள்ளுங்கள்!
வஞ்சநெஞ்சில் விரைவில் நஞ்சு புகும்! நாதியற்ற உடற்குவியல்
எங்கள் மழலைகளின்
காலடியில் காணிக்கையாகும்! தாலிபனே குறித்துக…

பறவைகளே வாருங்கள்!

Image
புது
விடியலைத் தேடி
பறவைகளே வாருங்கள்!
கலங்கரை விளக்கில்
காதலை ஏற்றியதொரு
கப்பல் தெரிகிறது!
வானமகள் கைகொடுக்க
தேவதைகளாய்
பனிதுளிகள்
மண்ணில் பாதம்
பதிக்கிறது!
பறவைகளே வாருங்கள்!
சிவந்த முகத்தோடு
சினங்கொண்டு
சினுங்கும்
விதைகளிங்கே
விருட்சக் கனவோடு
சிதறிக் கிடக்கிறது!
யாரும் சீண்டாமல்
விதைகளோ
செல்லரிக்கிறது!
சொல்லொன்றை
சுமந்து வாருங்கள்
சுகப்பயணம்
விதைக்கு தாருங்கள்!
இறக்கைகள் ஆட
பனிதுளி தேவதைகள் நமக்கோர் பாதை வகுத்திடுமே!
அன்பும்,கருணையும்
அதனிடத்திலும்
சேர்ந்திடுமே! பனைமரத்தில் ஆழமாய் வேரிட்ட ஆலமரம் அழகின் பாசப் பிணைப்பல்லவா!
பூவரசம் பூவில்
புன்னகை தெளித்திடும் புது மல்லிப்பூவின்
புகு விழாக் கோலமல்லவா!
இமைகளை மூடும்
முன்னே இவ்வுலகை இம்சிக்கலாம்!
இனி தனிமையில் விதைகள்
தவிக்கலாமா! தோழமையை தோளில் சுமந்து
பல தோப்புகளை இப்பூமியில்
பரப்பலாம்!
புது
விடியலைத் தேடி
பறவைகளே
வாருங்கள்!

தேவை அதுதானோ!

Image
நடனமாடும்
இளம்பொழுதில்
நாவிசைப்
பார்வை விதைத்தவள்
நீயோ!
நதியாடும் நாணலிங்கே
நகைப்பது ஏனோ!
வெள்ளித் தாரகை
விளக்கேந்தி
விழுந்து கிடக்கிறது
இங்கே!
உன் பாதம் தழுவ
அதற்கோர் தயவு
தந்திடுவாயோ!
தொகை விரித்தாடும்
தோழமைத் தேடிநாடும்
வண்ண மயில்தனை
வாழ்த்திட வழிவிடுவாயோ!
வான் விடியலுக்கு
வாழ்வுதனை
சேர்த்திடுவாயோ!
எங்கே அழகென்று?
ஏக்கமாய் எட்டிபார்க்கும்
மலரை மடியில்
சுமந்தாயோ!
மலர்மேயும் வண்டானேன்
தேனை சுவைத்திட,
தேரில் அமர்ந்திட
தேவியே அனுமதி
தாராயோ!
இந்த தேவன் உனை
மணக்க தேவையே
அதுதானோ!
சொல்லொன்றும்
புதிதல்ல!
சுமைதானே
சுவையாகும்!
மாலைக்கு அனுமதி
தாயேன்டி!
அதை
அந்திமாலைக்குள்
வாய்திறந்து சொல்லேண்டி!
என் தேவதையே
வாய்திறந்து
சொல்லேண்டி!

மின்கட்டண உயர்வு 15%

Image
தமிழகம் ஏற்கனேவே பல இக்கட்டான சூழலில் சிக்கித் தவிக்கிறது எந்த
ஆட்சியாளர்களை மக்கள் தேர்ந்தெடுத்தாலும் அவர்கள் மக்களின் நலனில் அக்கரை
செலுத்துவது போல் நாடகமாடுகிறார்களே தவிர முழுபங்களிப்பினை தருகிறார்களா?
என்று கேட்டால் முற்றிலுமாக இல்லையென்றே பதில் வரும் அனைத்து தென்னிந்திய
மாநிலங்களுக்கும் நம் மாநிலத்திலிருந்தெ மின்சாரம் அளிக்கப்படுகிறது .
காற்றாலையாகட்டும் நெய்வேலி கல்பாக்கமாகட்டும் சென்னை யாகட்டும் இவை
அனைத்துமே நம் தேவைகளுக்காக இயக்கப்படுகின்றதா? என்ற கேள்வி நம்மிடையே
எழுகிறது கிட்டதட்ட பத்து ஆண்டுகளாக இரு ஆட்சியாளர்களையும் கண்ட தமிழகம்
ஏன் மின்சாரத்தின் மீதான பொதுவிநியோகத்தில் தாமதமும் கட்டணத்திணிப்பும்
மக்கள் மீது சுமத்துகிறது என்பதை சிந்திக்க மக்களும் முன்வரவேண்டும்.
ஏற்கனவே மின்துறையை தனியாருக்கு விற்க ஆலோசனைகளும் மும்முயற்சியும்
நடைபெறுகிறது. இது போதாதென்று ஆளும் அரசு படிப்படியாக கட்டண உயர்வையும்
மக்கள் மீது திணிக்கிறது இன்றையச் சூழலில் மின்இணைப்பு இல்லையெனில்
மக்களின் வாழ்வென்பதே கேள்விக்குறியாகும் சூழலை நாம் பெற்றுள்ளோம். இதனை
பயன்படுத்தி மின்சாரத்துறை நட்டத…

சிறுகதை" ஆழ்துளைக் கிணறு"

Image
சிறுகதை" ஆழ்துளைக் கிணறு" காலை விடிவதற்கு ஒரு நாழிகை இருந்தது அதற்குள்ளாக அந்த வீட்டின் முற்றத்தில் கிணற்றுத் தண்ணீர் அலும்பல் சத்தம் கேட்டது. விடியும் முன்பே குளிக்கத் தொடங்கினார் முத்தையன் குளியலை முடித்துக்கொண்டு பூசையறையில் இருந்த தன் மனைவியிடம் பூசாரி! சொன்ன பூச சாமான்களையெல்லாம் எடுத்து வச்சுட்டியாடி நமக்கு முன்னே பூசாரி காத்துகினு இருக்காராம் கேளம்பு நல்ல நேரம் முடியர்துக்குள்ள பூச போட்டாகனும், புள்ளைகள எழுப்பாதே நாம ரெண்டு பேரும் மட்டும் போய்ட்டு வந்துடலாம், என்று சொல்லியவாரே வேட்டி சட்டை போட்டுக்கொண்டுடார். இருவரும் கிளம்ப எத்தனித்த நேரத்தில் இருடி! வாசலாண்டே யாராவது வர்ராங்களானு பாரு அபச குணமாகிட போவுது என்றார். மனைவியும் வாசலில் எட்டிப்பார்த்து யாரும் வரவில்லையென்று உறுதியாக தெரிந்த பின் இருவரும் வீட்டை விட்டு பக்கத்திலிருந்த கழனிக்கு கிளம்பினார்கள் . வளமில்லா இடம் எங்கும் அமைதி சூழ்ந்திருந்தது கழனியில், சென்ற பருவத்தில் ச…

தற்கொலை தீர்வாகுமா?

Image
அச்சத்தில் அகிலமே இருளாகி!
அணையா கோபத்தில்
விழிப்பிதுங்கி!
நீ எடுத்த முடிவாலே உன்கூடு சவக் குழியில்!
வீதியிலே நின்ற பிள்ளை
விதி அறியுமா!
விளையும் போதே அப்பிஞ்சு முகம்
புதைகுழியின் பூட்டறியுமா!
கண்ணீரில் கரைந்தோடும்
இளம்பிஞ்சின் எதிர்காலம் என்னவாகுமோ!
ஐயகோ!!!
குடும்பபெயர்
இனி இல்லை
இச்சமூகம்
கூப்பிடுமே
அப்பிள்ளை
அனாதையென்று!
பிச்சைக்கு
கையேந்திப் போனாலும் கைபிடித்து
இழுக்குமே!
பசியுடலில்
கீரலுடனே பல சீண்டலும் இங்கே
நடக்குமே!
நீ வரைந்த ஓவியும்
கிழிந்து கிடக்கும் விதியிலே!
அரளி விதை
அரைத்த
அம்மி கூட
அடிவாங்கி தான் அவ்வடிவம்
பெற்றதென!
உளிபட்ட
பாறை கூட
உனை பார்த்து நகைக்குதடா!
தற்கொலைக்கு
நீ! எடுக்கும் ஆயுதமெல்லாம்
ஆயிரம் வலிகளை பொறுத்துதான்
பூமியில் முளைக்குடா!
எடுக்காதே
எவ்முடிவும்
விபரீதமாகுடா!
உன்னுயிரை கொல்ல! உனக்கு உரிமை இல்லையடா!
வாழ்வுக்கு தற்கொலை தான்
தீர்வாகுமா? வந்துபார்
இங்கனைவரும்
வலிகளை கடந்தவர்கள்
இனி
வாழ்ந்து விடடா!
மனிதா,,,
இனி
வாழ்ந்து விடடா!

மறந்து விடு!

Image
கனவுகளில்
நீயிருந்தால்!
என் காட்சிகளும்
பிழையாகும்!
கண்மணியே
கலைந்துவிடு!
இக்காதலனை
மறந்து விடு!
தீவிழுந்த பூமிதனில்
புழுவாகி துடிக்கிறதென்
மனது!
கண்மணியே கலைந்துவிடு!
இக்காதலனை
மறந்துவிடு!
கானும் வனமெல்லாம்
கால்பதிந்தோம்
என்றுமே சுமையானதில்லை
சுற்றுலா பறவைபோலே
சுதந்திர காற்றின் சுகத்தினையும் நாமடைந்தோம்! கடற்கரை மணல்
நம்மை சுட்டதில்லை!
கடலலை காதலை போற்றிற்று!
அதன் காதல் கதையையும் நாம் கேட்டதில்லை!
வசந்த காலத்தில் அளவிட முடியா அக்காதலின் எல்லையில்
அவ்வப்போது பெருக்கெடுத்த அருவியை போலவே
நம் சின்னஞ்சிறு
கோபம்
வினாடிகளில்
வீண்போன
என்னிளமைக்
கோலம்!
இனிமையும் ,
இம்சையும்
சேர்ந்தே அணைக்கும்
சேராமல் விட்டது
நம் அவசரக்காலம்!
விடுதலை
கேட்டாயோ
என் விரல்நகம்
நசுங்குதடி!
அடுத்தக்கட்ட
வாழ்வுனை
அழைக்கிறது அவனிடமும் அவசரப்படாதே! அழகியல்
அமைதியினை
என்றுமே இழந்து விடாதே! அவன்
கைதொடும் போது கனவிலும் எனை
நினைக்காதே! இனியுனக்கு
கணவனும் அவனே! அழகுக் காதலனும் அவனே!
கண்மணியே கலைந்துவிடு!
இக்காதலனை
மறந்துவிடு!

கார்த்திகை தீபத்திருநாள்

Image
இனியவள்
பௌர்ணமி
நிலவு அவள்!
நிதர்சனமாய்
பூமிதனை
எட்டிப்பார்த்தாள்!
என்ன வியப்பு!!!
இரவு பகலானதா?
தடம்மாறி, தடுமாறி வந்தோமோ தத்தளிக்கிறதே மனது!
ஜோதியில் சோகத்தை
புதைக்கிறதே
இப்பூமி!
ஆழ்ந்து சிந்தித்தாள்!
திங்களவனை
கூப்பிட்டாள்! சிரித்தபடியே
சிந்தனையினை
சிதறடித்தான்
திங்களவன்!
அடியே!!!
என்னுள்
எழிலாகி
சுடரொளி பாதி
சுமப்பவளே!
இன்று,
தீபமடி
திருவிளக்கு
திகட்டாதடி
கார்த்திகை தீபமடி!
கானக்குயில் கனவுகளின்
காட்சிதனை
கானுதடி!
கண்கொண்டு
பாராயோ
தீபத்தினழகை!
பிம்பத்தை
உடைத்து
வா!
பூமித்தாய்
நமையழைக்கிறாள்!
சுடர்விடும்
இல்லங்களில்
இறங்கிவிடு!
தீபத்தாய் வயிற்றில்
கலந்துவிடு!
நீயும் , நானும்
ஒன்றினைவோம்!
தீபவொளியில்
துயில் கொள்வோம்!
தீச்சுடரேந்தி
தீமைகளை
விரட்டிடும்
பொன்மகள்
அதோ!!!
பூமிக்கு விருந்து படைக்கிறாள்!
அவள்!!!
கார்த்திகை மலரை
காதலுக்கு பரிசளிக்கிறாள்!
தீபத்திருநாளில்
நாமினைவது தானே
முறை!
கோலங்களில்
குளித்தாடுவது தானே முறை!
வா!! நிலவே வா!!
நாமும்
தீபங்களில்
திருவிளையாடலாம்!
வா!! நிலவே வா!!
நாமும்
தீபங்களில் திருவிளையாடலாம…

இயற்கையின் பிள்ளைகள்

Image
உள்ளம்
ஊசிமுனையில்
ஊசலாட!
உடலெப்படி
ஓய்வை
விரும்பும்!
அருகிலேயே இரு!
"ஆன்மா" மேலெழும்ப
எத்தனிக்கிறது
என்றாயே!
கைகளை பற்றிக்கொண்டு
கண்ணீரில்
நான் மிதக்க!
கடைசி காலத்தை
நீயெப்படி
தாங்குவாய்!
நானெப்படி
நடிக்கப்
போகிறேன்!
ஏ!!!
நட்சத்திரங்களே!
நடைபழக துணையொன்று
தேடினீர்களோ!
தூரமாய் எனை
துயரத்தால்
துரத்தினீர்களோ!
துக்கம் தாளாமல்,,
புத்தனுக்கு
புதுக்கடிதம்
எழுதினேன்!
இழவில்லா
வீட்டில்
இனிப்பை
படையலிடு
என்றான்!
படையலுக்கு
எங்கும்
பாதையில்லை
என்றுணர்ந்தேன்!
பார்முழுதும்
பாரத்தை
தாங்கியே! பாற்கடல் பூமியை கடைந்துக் கொண்டிருந்தது!
நியதி,, இதுதானோ!
நிழலுலகம்
மெய்தானோ!
கண்களின் கடைசி
முத்தையும்
கார்முகில்
பறித்துக்கொண்டது!
சென்றுவா!
நண்பா,,
சென்றுவா!
எப்போதும்,
எங்கேயும்
நாமனைவரும்
இயற்கையின்
பிள்ளைகளே!
சென்றுவா!
நண்பா,,
சென்றுவா!

சிறுகதை "செல்வத்தின் முகவரி"

Image
காலையிலேயே கரண்ட் கட்டாகிடுச்சே, ஏம்மா!! இந்த பழசெயெல்லாம் உனக்கு
பழக்கமிருக்காது கொடு நான்செய்யரேன்!
சமையலை கவனித்த கண்மனியிடம் அரைக்க வேண்டிய பொருளை வாங்கிக்கொண்டு அம்மி
பக்கம் நகர்ந்தாள் லட்சுமியம்மா. நெசந்தான் அத்தே எல்லத்தையும் கரண்ட்டால
செஞ்சதால கைப்பழக்கம் வரமாட்டேங்குது என்று சொல்லிபடியே அடுத்த
வேலைபார்க்க நகர்ந்தாள் கண்மணி. அதற்குள் அலுவலக அவசத்தை முடுக்கி
விட்டான் செல்வம். ஏம்பா!! செல்வம் இன்னைக்கு தான் கல்யாண நாளாச்சே லீவு
போட்டு புள்ள குட்டிகளை கூட்டிணு வெளிய போயிருக்கலாமே இன்னைக்கு கூடவா
ஆபீஸூக்கு போகனும் கொஞ்சமாய் அதட்டல் குரலிலேயே லட்சுமியம்மா செல்வத்தின்
செவியில் போட்டாள்.
இல்லம்மா இன்னைக்கு ஆடிட்டிங் ஒர்க் போயே ஆகனும் என்று பரபரப்புடனே
கிளம்பினான் செல்வம்.
என்ன ஒர்க்கோ? என்ன ஆபிசோ? கடைசியாக முடித்தாள் லட்சிமியம்மாள். இதற்குள்
பிள்ளைகள் பள்ளிக்கு கிளம்பினார்கள். கடைசியாக வீட்டில் கண்மணியும்
லட்சுமியம்மாளும் செல்வத்தின் அப்பாவும் அவரவர்க்கு துணையாக
இருந்தார்கள்.
மதிய வேளை உச்சி வெயில் வீட்டுத் தரையையை கூட விட்டுவைக்க வில்லை அத்தே
கோயிலுக்கு போவனும்,, அ…

இவர்கள் புனிதர்கள்

Image
மேடைக்கு மேடை
உன்மீது
நான் கல்லெறிய!
என்மீது
நீ கல்லெறிய!
கூட்டத்தை சேர்க்க
கற்றுக்கொண்டோம்!
கரவொலி மட்டும்
குறையவேயில்லை!
எங்கும், எதிலும்
முரணானோம்!
முக்காடு போட்டுக்கொண்டு
ரகசியமாய் உறவாடி! கடைசிவரை
மக்கள்
சிந்தனையில் சீர்படாது சீரழிந்து போக! நாமிருவரும்
சிந்திக்க
வேண்டுமென
சிறு ஒப்பந்தமும் போட்டுக்
கொண்டோம்!
கரூவூலம்
காலிசெய்து
கல்லாப்பெட்டியில்
அடைத்தோம்!
அரசியல் வியாபாரம்
அமோக வெற்றிதான்!
அதிகார
நாற்காலிக்கு
நாமிருவரும்
செல்லப்
பிள்ளைகள்!
அறியாமை
மக்களால் ஆசிபெற்ற
நாம்!
புனிதர்கள் தானே!
இனி மண்ணைச் சுரண்டிடலாமே!
இமயமலையும்
வாங்கிடலாமே! இமைகளை
மூடும் போதும்
கவலை
நமக்கில்லை!
எதிரெதிரே சிலையாகி கழுத்தில்
மாலையுடனே!
ஆம்மண்ணை
ஆண்டிடுவோம்! இம்மக்களை பார்த்து சிலையாகியும்
சிரிப்போம்!
சிலந்தி
வலையையும் கிழிப்போம்!
நாமிருவர்
மட்டுமே
இம்மண்ணின்
புனிதர்கள்!

"காதலில் கண்கள்"

Image
நீண்ட!!! பொழுதுகளில்
தனிமையில் தத்தளிக்க!
வலுக்கிறது அச்சந்தேகம்!
அரிச்சந்திரன்
அவனது அழகான மனைவியை
கண்டதும்!
காதல் ரசத்தை பொழிவானே! கவிதையை கட்டவிழ்த்து விடுவானே!
இங்கே!
முளைக்கிறதென்
முதன்மைச்
சந்தேகம்!
காதல் காவியத்தில்
காட்டாத
அவன்காதலால்! கண்ணயர்ந்து தூங்கினாலும் கனவிலெழும் அச்சந்தேகம்!
எதுவென்றா கேட்கிறீர்கள்?
எடுத்துச்
சொல்கிறேன்
குறிப்பெடுங்கள்
காதலர்களே!
பொய்யுரைக்க மாட்டானாம் அரிச்சந்திரன்!
அப்படியிருக்க,,,,,
அழகான
மனைவியை
அள்ளியெடுத்து
அரவணைக்க!
அவசியமான
காதலை
கவிதையாய் அவன்புனைய!
அடுத்த நொடியே மலர்ந்திடுமே
அழகான
அப்பொய்கள்!!
'கவிதை என்பதே பொய்ப்
புனைவென்பது'
கவிஞர்கள் கூற்றாயிற்றே!
என் சந்தேகம்
தீர வழி தேடியே!
அமைதியாய் அமர்ந்திருந்து ஆழ்கடலை பார்ந்திருந்தேன்! அருகினில்
அவள் வந்தமர்ந்து!
சிமிட்டாத கண்களுக்கு
சிகரம் போலே சிந்தனையோ! காரணமிதுவென கண்ணா
நீயுரைப்பாயோ?
என்றாள்,,,
கொஞ்சும் தமிழ்
குயிலுக்கும் பொறாமையன்றோ!
கண்சிமிட்டாமல் கண்மணியவளை
காதல் நயத்துடனே பார்த்தேன்!
கண்ணுள்
விளையாடும் கருவிழியில்
நான் தெரிய!
அதனுள் …

சிறுகதை "தயாளனுக்கு விஷக்காய்ச்சல்"

காலனியின் கடைசித் தெருவில் தேவாலையம் ஒன்றின் ஒலிப்பெருக்கியில் பைபளின்
வாசனங்கள் வாசிக்கப்பட்டன. விடிந்தது காலை கடிகாரமில்லாமலே அவ்வசனங்கள்
ஐந்து மணியென்று உணர்த்திற்று.வசனங்களை கேட்டவாரே சோம்பலை முறித்தபடி
எழுந்தாள் சரளாம்மாள். வீட்டுவேளைகளை நினைவுகூர்ந்தபடியே வாசற்கதவினை
திறந்தாள் காலை முழிப்புடன் பெட்டைக் கோழிகள் ரேஷன் அரசிக்கு வரிசையில்
நின்று கொக்கறித்தன. இதுகளுக்கு எப்படித்தான் விடிஞ்சது தெரிஞ்சதோ என்று
முனுமுனுத்தபடி அரசியை எடுத்து வந்து போட்டுவிட்டு தன் பிள்ளை தயாளனுக்கு
சுடுகஞ்சி செய்ய அடுப்பங்கரைக்குப் போனாள். இருக்கின்ற வேலைகளில்
மணியானதே தெரியவில்லை அவளுக்கு. எப்போதும் விடிந்ததும் எழுந்திருப்பானே
தயாளன் இன்று ஏன் தாமதிக்கிறான் என்ற நினைப்பு அப்போது தான் வந்தது. அவசர
அவசரமாக பிள்ளையை எழுப்புவதற்கு ஓடினாள் உடல் வெப்பத்தால் கொதிகொதிக்க
சுருண்டு படுத்திருந்தான் தாயாளன். உடலை தொட்டதும் பதட்டமான சரளாம்மாள்
மகன் ஜூரத்தில் புலம்புவதை கேட்டாள் " அம்மா இனிமே ஸ்கூல் வேண்டாம்மா "
என்று தொடர்ந்து புலம்பியது தயாளன் குரல். லேசாக தட்டியெழுப்பி
தன்மடியில் தயாளனின் …

சிறுகதை "அவன் எனும் மனிதன்"

Image
அதுவொரு இளங்காலை பொழுது இன்னும் பிரசவிக்காத கடல்தாய்
தம்பிள்ளையான சூரியனை ஈன்றெடுக்க
வலியால் துடித்துக்கொண்டிருந்­த
நேரம். அதற்கு முன்பே அவசர அவசரமாக வானமது வெண்சேலையை இழுத்து மூடியது மேகம்.
கொட்டிய மழை மருத்துவச்சியாக மாறிற்று. அலுவலகத்திற்கு செல்ல வேண்டுமே!
என்று அவசர அவசரவமாக எழுந்து எப்போதும் போலே தமிழக தலைமையிடத்தையும்
இந்தியாவின் இறுதிமூலையையும் இணைக்கின்ற அந்நெடுஞ்சாலை வழியே தனது
நடைப்பயிற்சியை தொடங்கினான் அவன். வலப்புறம் குடியிருப்புகள் இடப்புறம்
விளைநிலங்கள் இவனுக்கு இடப்புறமே இன்பமாய் இருந்தது இயற்கையை ரசித்தவாரே
இவனும் நடந்தான். ஐநூறு மீட்டர் தாண்டியிருக்க மாட்டான் சாலையின் கீழே
சகதியில் கிடந்தது ஓர் மஞ்சலாடை மூடியிருந்த ஒரு முதிர்ச்சி உடல்
குளிரால் நடுங்கி கிடப்பதை பார்க்கிறான் அவன். பதற்றம் பற்றிக்கொண்டது
அவனுக்கு, இங்கே எப்படி மூதாட்டி உறவினர் யாரேனும் ஊருக்குள்
இருக்கின்றார்களா? ஆம் படுத்திருந்த மூதாட்டியின் பக்கத்திலேயே ஊரொன்று
உள்ளது. நடைபயிற்சியை கைவிட்டுவிட்டு கண்ணில் தெரிந்த காட்சிக்கு
நெருக்கத்தில் சென்றான் அவன் பார்வையிலேயே தெரிந்துவிட்டது பணக்கார…

ஹைக்கூ "சஞ்சலங்கள்"

Image
வழியெங்கும்
லஞ்சம்
மிஞ்சியிருந்த
சில்லரை
-முதியோர்பணம்

___

ஏணிகளே
வலி தாங்குங்கள்
உயரத்தில்
ஒருவன்
உதைக்கப்போகிறான்!

___

மடைதிறவா
மண்வெட்டி
நீதிமன்றத்தில்
-நிலத்தகராறு

___

பவ்யமாய்
பதுங்கும்
பாவையவள்
வீசிச் சென்றது
புயலாய்
அவளது
பார்வை!

___

சுவற்றில் விழுந்த
நிழல்
நிமிர்ந்து நின்றது
-நிலா

___

மீசை நறைத்ததும்
மீண்டும் எழுந்தேன்!
புதியதொரு உலகம்
பூக்களை தூவி
வரவேற்றது!
முதுமையை முழுதாய்
ஏற்றதன் விளைவிதுவோ!

___

பின்னலாடை
பிறவிபலனை
அடைந்ததோ!
ஏதோ!! திருமண
வரவேற்பில்
வசந்தங்களை
தெளிக்கிறாள்
என்னவள்!

___

மனிதம் மரணிக்கலாமா?

Image
எங்கோ
ஒரு மூலையில்!
எவனோ ஒருவன்
பசிக்கான வேட்கையுடனே
படுத்துறங்குகிறான்!
விழித்துக்கொண்டது
வறுமை!
அவனை பார்த்தவாரே!
அடுத்த வழியில் கடக்கிறான்!
அவனும்
வறுமையின்
பிடியில்!
வந்ததும் , சென்றதுமாய்
வாகனங்கள்
வந்திறங்கவில்லை
யாரும்!
வாழும் பணத்தாசை பேய்கள் தானோ அவர்கள்!
செய்வினையோ,
தெய்வச் செயலோ,
பாவத்தின்
பிரதிபலனோ!
முனுமுனத்த உதடுகளும்
முன்னால் நிற்கிறதே தவிர! முந்திவந்திட வில்லை முயற்சியும் செய்திடவில்லை!
வறுமையின் வலி இதுவென அம்மூளைக்கு எட்டுமா!
வந்ததொரு விடியல்!
வைகரை வெளிச்சத்தில்
துள்ளி குதிக்கும் மழலையது!
தூய்மையின் திருவுருவமது!
பள்ளிக்கு பக்குவம் வந்ததே!
பருவத்து நிலவு பொழிந்ததே!
இதோ!
படுத்துறங்கும் பசிப்பினிக்காரனை
பிஞ்சு விரலால்
தொடுகிறது!
பிழையில்லா பாசப்பிணைப்பிதுவோ!
தன்பசிக்கு தாய்தந்த
உணவை திறக்கிறது!
புத்தன் பூமியில் வந்திறங்கினானோ!
பக்குவமாய் பிசைந்தெடுத்து பசிவுதட்டில்
ஊட்டுகிறது!
"கருணை" இன்னும்
கண்மூடிடவில்லை! சவக்குழியில் அவை வீழ்திடவுமில்லை!
"தெரேசா" தென்றலாய்
வீசிக்கொண்டிருக்கிறாள்!
வீதியினை கவனியுங்கள…